Blog Archives

Als je mensen in Korca vraagt wie Goni is dan zullen ze je antwoorden: ‘Een gekke vrouw die vaak op straat liep, verkleed als clown of met ontbloot bovenlichaam.’ Een vrouw die door de kinderen en mannen achterna werd gezeten. Een vrouw die regelmatig bekogeld werd met stenen en stokken.

Vroeger was Goni (1947) kok bij een lagere school. Toen scheen het leven haar tegemoet. Een dramatische wending kwam toen haar man haar ‘verruilde’ voor een ander. De reden: ze kon geen kinderen krijgen. Daarnaast nam hij de hele inboedel mee en op support van de familie hoefde ze niet te rekenen.

Weggepest
De Kenedi Foundation kent haar al lang en helpt waar mogelijk. Verschillende keren werd haar huis schoongemaakt, opgeknapt en aangekleed, ondanks dat ze geen water en elektriciteit had. Toch werd ze telkens weer gepest; er werd diverse keren ingebroken, ze gooiden haar ruiten in en met oud en nieuw werd er vuurwerk het huis in gegooid.

Medicatie
Al jaren krijgt ze van de Kenedi Foundation warme maaltijden. De maaltijd service werd enige tijd onderbroken omdat ze geen eten meer wilde en het eten aan de kat gaf. Waarschijnlijk had ze door dat op verzoek er medicijnen door haar voeding zaten. Vanuit de Albanese overheid kreeg ze vervolgens via injecties haar medicijnen, maar dit verslechterde de situatie.

Goni cleanupHartbreaking
In januari 2015 wilden we op bezoek komen en maaltijden geven. Wat we aantroffen was een ondervoede Goni, Gebonden aan bed was ze totaal verlaten. Buiten was het bitterkoud vanwege de strenge winter, maar binnen ook, omdat haar ramen waren ingegooid door kinderen. Ze had geen vuur of kachel aan. Totaal verlaten, totaal ontredderd, een hartbrekende situatie.

Grote puinhoop
Haar woning was één grote puinhoop. Het lag vol met bedorven voedsel en het stonk verschrikkelijk, ook omdat Goni niet meer naar het wc ging. Vanwege de kou had ze heel veel lagen kleren aan. Ze lag in haar eigen uitwerpselen en doorligwonden begonnen zich te vormen.

Onhoudbare situatie
We besloten dat dit niet langer kon. Op 16 februari ging ze mee naar het bejaardenhuis om te douchen en schone kleren te krijgen. Je zag dat dat haar erg goed deed. Het personeel ondervond dat ze zich niet langer kon verzorgen, laat staan naar het toilet te gaan. Het verzorgende team besloot om Goni in Vila Kenedi op te nemen en verwachtten dat medebewoners negatief op haar zouden reageren vanwege haar reputatie…

Goni weddingEen ander mens
Het tegendeel blijkt waar: Goni eet en slaapt goed, krijgt haar krachten terug, slaapt veel en herwint het vertrouwen in mensen, welke haar veel kwaad hebben aangedaan. Ze is een totaal andere vrouw, kijkt helder uit haar ogen en durft weer te lachen. Ook haar huisgenoten zijn aardig tegen haar.

Het wonder geschiedt
Het is een groot wonder. De mensen van de ‘geestelijke gezondheidzorg’ konden niet geloven dat Goni al zover hersteld is. Haar metamorfose cq het wonder komt doordat we haar liefde en rust geven en met respect behandelen zodat ze haar menswaardigheid terugkrijgt. Het verzorgend team is God zo dankbaar dat in het bejaardenhuis plek is voor mensen zoals Goni. Dat ze hen Gods liefde mogen tonen en dat Goni mag weten dat ze geliefd is. Soli deo gloria.

Vandaag is het een mooie lentedag, 20 graden, de bloesem aan de bomen, de zoemende bijen erom heen en een nestje met jonge puppies onder de boom. Tot zover een prachtdag…

Maar naast die bloeiende boom staat een vervallen huisje, enkele kledingstukken hangen achteloos over een waslijntje, er ligt afval, stukken glas en er is buiten een vuurplaats. De deur is voorzien van een gammel slot. Binnen is het donker, met een aarden vloer. In de hoek liggen opgerolde dekens en aan het plafond, onderste boven aan het plafond hangt een flinke haan of iets wat ervoor door kan gaan.

Het huisje is geen veilig plek, het staat alleen en maar de poort van de omheining ontbreekt. Mensen van buiten kunnen zo naar binnen lopen om de rust te verstoren, maar ook vertrouwen de huisbewoners elkaar niet. De dochter uit het eerste huwelijk heeft concurrentie van haar halfbroertjes en zusjes. Haar stiefvader pleegt ontucht met haar en is onlangs vrijgekomen uit de gevangenis. Hij zat daar vast vanwege huiselijk geweld aan zijn vrouw, haar moeder. De houtkachel cq kookstel heeft hij verkocht om wat geld op te strijken en dat te verdrinken of te vergokken…

Het zonnetje schijnt nog steeds en ik laat het huisje achter me. Ik voel me machteloos. Je wieg zal er maar staan. Als kind heb je te dealen met de volwassenen om je heen die het beste met je voor hebben, althans dat hoop je.

Maar zij, het misbruikte en gekwetste meisje, wat te veel op straat zwerft komt trouw op het dagprogramma van de straatkinderen. Ze krijgt er een warme maaltijd, ontmoet andere kinderen, kan spelletjes doen en haar onveilige situatie even vergeten.

Het dagprogramma voor straatkinderen heeft momenteel weinig inkomsten om te blijven draaien. Maar we willen het doorzetten om kinderen een veilige plek te geven, waar liefde en geborgenheid is, waar ze horen over Jezus en hoop is voor de toekomst.