Blog Archives

Vila Kenedi flowers3 workshop Vila Kenedi flowers1 workshop Vila Kenedi flowers2 workshop

Om de zomer in te luiden is in het verzorgingshuis een workshop gehouden. Het geheel werd verzorgd door een groep uit Noorwegen. En natuurlijk mochten de senioren hun eigen creatie meenemen voor op de kamer. Mooi initiatief.

De 5 concerten die Adrian in Nederland heeft gegeven waren zeer succesvol. De toehoorders kregen de kans om de krachtige boodschap van Pasen samen met de muziek en zang van Adrian en de mooie stemmen van de solisten, de muzikanten en het koor te beleven. Adrian nam de tijd om reklame te maken voor de Kennedy Foundation en we hebben rond de 8000 Euro opgehaald. Dank aan Adrian Snelle en allen die deel namen aan dit project

 

 WIN_20160326_202528 WIN_20160324_180117WIN_20160325_201805

Concert met Adrian Snell

Concert met Adrian Snell

Voetbal is in Albanië sport nummer 1. Vele jongens beoefenen het, en ook een groep Roma jongens in wie de Kenedi Foundation investeert. De groep van 10-16 jaar krijgt twee keer per week een training en wekelijks voetballen ze een wedstrijd in een overdekt kunstgras voetbalveld. 

De Oldenbroekse voetbalvereniging OWIOS doneerde complete teamtrainingspakken met kindermaten aan de Kenedi Foundation. Onlangs werden ze uitgedeeld aan de jeugdige spelers die er helemaal weg van waren. Ze wilden de nieuwe trainingspakken zelfs aan naar school.

Daarnaast zijn er nieuwe t-shirts, sportbroekjes en sokken voor de teams onderweg naar Albanië. Erg waardevol dat ze hier een nieuwe bestemming krijgen.

De Kenedi Foundation is blij dat musicus Adrian Snell opnieuw bereid is om tijdens zijn Passion-paas-concerten een collecte te houden ten behoeve van de Albanese stichting. De vijf concerten van 24- 28 maart in Veenendaal, Andijk, Rotterdam en Zwolle zullen het paasverhaal op een muzikale wijze vertellen. 

Tijdens de avonden zal Adrian ook vertellen over zijn betrokkenheid bij de Kenedi Foundation. Iedere zomer bezoekt de Britse muzikant Korce en gebruikt muziek als communicatiemiddel met straatkinderen, gehandicapten en ouderen.

20160216 Fotoshoot Nardi (16)Nardi
Bij de concerten zal Adrian enkele liederen samen met de Albanese musicus Nardi Melesini ten gehore brengen. Nardi (1973) is één van de pastors en muziekleider in de evangelische gemeente te Korce. Hij heeft een bewogen hart en een gevende natuur. Nardi schrijft zijn eigen aanbiddingsliederen en muziek. In 2008 heeft Nardi met Adrian en de Albanese aanbiddingsgroep van de kerk een CD gemaakt. In 2015 heeft Adrian een paar van Nardi’s zijn eigen muziek en liederen opgenomen met hem. Nardi is kapelaan in de gevangenis van Korce en steunt de familieleden van de gevangenen. Nardi is getrouwd en heeft één zoon.

The Passion
‘The Passion’ is een van de grootste werken van de Engelse songwriter met invloeden uit klassieke, moderne en koormuziek. Door middel van de liederen wordt de luisteraar meegevoerd in het paasverhaal, met haar verschillende hoofdrolspelers. Het brengt het paasverhaal op een unieke manier tot leven!

De collectes tijdens de kerst concerten van Adrian in december 2015 brachten ruim 6000 euro op. Concertbezoekers die een eenmalige gift van minimaal vijftig euro geven of donateur worden krijgen een CD gratis. Kaartjes voor het paasconcert kunnen besteld worden via Events4Christ.nl.

Eind januari kreeg de Immanuelschool in Nunspeet (Nederland) bezoek van familie Pijnacker die uit Albanië over waren. Zij vertelden aan de onder- en bovenbouw meer over de situatie van de straatkinderen. De leerlingen hadden samen 750 euro gespaard voor dit project in de Albanese stad Korce.

IMG_0325Het echtpaar vond het waardevol om aan de kinderen te vertellen over hun spaarproject. Aan de hand van foto’s vertelden ze de achtergrond van kinderen, maar ook over de hulp die ze krijgen. Na de presentatie aan de bovenbouw wilde een jongen heel praktisch helpen. Hij vroeg: “Ik speel niet meer zoveel met de lego en heb nog heel veel over, dat mogen zij wel hebben!” Mooi om zo’n kijkje in een kinderhart te hebben.

Onder andere de opbrengst van de kerstcollecte was besteed voor dit project en de kinderen van de Nunspeetse basisschool sparen nog even door. Super bedankt daarvoor!

Bekijk meer info over het straatkinderenproject.

Adrian Snell gaf drie kerstconcerten in Nederland. Tijdens de concerten vertelde hij over zijn ‘commitment’ die hij heeft met de Kenedi Foundation. Sinds 2002 bezoekt hij iedere zomer de Albanese stad Korce en geeft voornamelijk muziektherapie aan bejaarden, gevangenen of de straatkinderen.kerstconcert AS

De Kenedi Foundation wil Adrian Snell ontzettend bedanken voor zijn ambassadeurschap. Ruim 6000 euro hebben de concertbezoekers aan de Kenedi Foundation gegeven, waarvoor namens de projecten heel erg veel dank!

Was u niet bij het kerstconcert maar wilt u nog een (eindejaars)gift overmaken; dat kan via NL38RABO 0111 4061 02 t.n.v. Iteams o.v.v. kerst gift Kenedi.

Het enige mooie is, dat de zon schijnt en er een dak boven zijn hoofd is. Dat neemt niet weg dat de temperatuur rond het vriespunt buiten en binnen gelijk is. In een verlaten gebouw langs de hoofdweg naar Voskapije treffen we Beni eenzaam en alleen aan, Hij zit tussen plastic zakjes te rommelen, waar zijn voedsel in zit, bij elkaar geschraapt uit containers. 

Kleding die in zijn huis tegen de muren ligt is ook door Beni uit de container gevist en klaar om te worden verkocht voor een paar tientjes aan lek (140 lek = 1 euro). Terwijl we hem een voedselpakket overhandigen met byrek (traditioneel Albanees eten) vragen we hem hoe oud hij is. Dat weet hij niet meer, net zoals zijn geboortedatum. Hij is ongeveer een maand geleden hier neergestreken en woont sindsdien hier. Geen WC, geen water, geen stroom, geen kachel en een kapot raam. Zijn slaapplek bestaat uit een bedspiraal, een kussen van plastic tasjes en wat lappen als deken…

Het is triets, zeer triest en de winter is nog maar net begonnen. Ik bedank dat elke keer als er voedsel bezorgt wordt, de vraag is of hij nog leeft. Jaarlijks vriezen er mensen dood, zou hij de volgende zijn?! De Kenedi Foundation heeft hem opgenomen in het tafeltje-dekje programma en binnenkort wordt er plastic voor zijn ramen gespannen om de kou een beetje buiten te houden.

Terwijl we terugrijden, besef ik dat het niet eerlijk is. Waarom ik wel een warm huis en hij niet. Ik bid hem warmte toe en dat hij wellicht in de toekomst een plekje kan krijgen in het bejaardenhuis.

In augustus 1995 verruilde Marleen van de Voorde haar België voor Albanië. Nu, twintig jaar later, blikt ze terug op de haar tijd in Albanië. Ze maakte veel hoogte- en dieptepunten mee en haar Godsvertrouwen gaf haar kracht om vol te houden en door te gaan. Een interview met een bevlogen persoon.

Zo typeert de 55 jarige Marleen zichzelf: ‘Ik ben een gedreven persoon en werk vaak naar een doel toe. Toen ik klein was wilde ik verpleegkundige worden, daar kon niemand mij vanaf brengen. Net als later, toen ik graag de zending in wilde gaan. Met dat in mijn achterhoofd koos ik voor een brede medische opleiding, zodat ik die later kon gebruiken. Uiteindelijk opende God diverse deuren, zodat ik kon gaan.

Medische kennis delen
Via Bijbelsmokkelwerk kwam ik in contact met de organisatie Dorcas, die mij graag wilde inzetten bij een pilotproject om les te geven aan dorps-verpleegkundigen rondom de Oost-Albanese stad Korce. Het inburgeren en het lesgeven ging mij goed af, maar dat de verpleegkundigen het ook in praktijk brachten was een stuk weerbarstiger, mede doordat mijn visie op wijkverpleegkunde volgens de Albanese overheid niet paste in hun takenpakket. Het vervolg was dat ik via een verpleegstersschool aan de nieuwe generatie les kon geven. Dat heb ik gedaan totdat in 1997 de anarchie uitbrak en bendes het land regeerden. Uiteindelijk heb ik in 2000 zelf een thuiszorg systeem opgezet voor chronisch zieken en gehandicapten en heb ik zelf het personeel toegerust met onderwijs via de Kenedy Foundation. Een Albanese Evangelische ontwikkelingshulp organisatie, waarmee ik nu nog steeds werk.

20150809 Marleen

Marleen tijdens een dienst ter gelegenheid van haar 20-jarig jubileum

Twintig gedachten over Marleen van haar directe collega’s:
altijd geroepen, behulpzaam, betrouwbaar, makkelijk in de omgang, fantastisch, ziet grenzen niet als hindernis, harde werker, werkt met hele hart, Jezus volger, kan harde dingen zeggen met een glimlach, soms gedreven, klein beetje angst, liefdevol, onvervangbaar, single, sterk en bewogen, heeft visie zonder vrees, Vlaamse Albanees, zoekt wat recht is en toch barmhartig en zorgzaam.

Bijna opgegeven
Aan het einde van de vorige eeuw probeerde ik veel op te starten, maar er kwam weinig van de grond en ik voelde me alleen. Mijn idealen leken onbereikbaar. Ik zat in een moeilijke periode en ben er zes maanden tussenuit geweest. Eigenlijk wilde ik het bijltje erbij neergooien, tenzij ik kon werken met de support van een lokale kerk en ik kon werken met christen- verpleegkundigen. Ik wilde geen compromissen sluiten en God voorzag: er ‘vielen zomaar drie verpleegkundigen uit de lucht’. Ik ging het nieuwe millennium in met vernieuwde energie, God zij dank!

“Er vielen zomaar drie verpleegkundigen uit de lucht”

Veel stretchen
De twintig jaar dat ik hier werk was een tijd van heel veel leren en ‘stretchen’. Dat betekent dat je vaak verwachtingen moet bijstellen omdat het anders verloopt. Ik had nooit verwacht dat ik leiding zou geven, omdat ik veel meer een hands-on-mentaliteit heb. Een fundament waarop je verder kan bouwen is hier amper. En de basis die er is, is heel krom. Ik zit hier twintig jaar, maar ik snap soms dingen nog steeds niet. Soms ben ik ook een beetje naïef. Als buitenlander weet je het nooit, communicatie gaat soms verscholen achter verhuld taalgebruik en dat maakt het werk en wonen hier soms best lastig.

“Een fundament waarop je verder kan bouwen is hier in Albanië amper”

Geloof geeft kracht
Mijn geloof in God heeft mij vaak richting gegeven als ik op kruispunten stond. Ik heb de kracht van Bijbelse woorden ervaren en de Here Jezus is hier veel meer voor mij gaan leven. Op het zendingsveld ben je afhankelijker van God. Ik zou al tien keer dood zijn geweest als God mij niet beschermd had. Soms is het net als Petrus die uit de boot stapte om naar Jezus te lopen. Dan weet je dat je naar Hem moet kijken of je verdrinkt. God overziet het grote geheel en er zijn veel wonderen gebeurd.

“Ik zou al tien keer dood zijn geweest als God mij niet beschermd had.”

Fundamentele principes
Hoewel ik me snel thuis voelde in Albanië, was het ook een grote uitdaging en aan het begin erg primitief: twee keer per dag toegang tot stromend water, veel stroomuitval, in de winter alleen maar prei… Ik had verwacht dat, na de val van het communisme, het land economisch veel sneller zou veranderen. Door de jaren heen heb ik gemerkt dat veranderingen langzaam gaan, doordat ze fundamenteler, dieper liggen door de geschiedenis, economie en de afwezigheid van God tijdens het communisme. Roemenië is bijvoorbeeld veel toegankelijker voor economische groei.

Een bedankplaquette kreeg Marleen uitgereikt van directeur Ian Loring

Een bedankplaquette kreeg Marleen uitgereikt van directeur Ian Loring

Overtuigen
Een pareltje van het werk is een zestienjarig gehandicapt meisje dat heel erg is vooruitgegaan. Toen heb ik de (groot)ouders na lang aandringen overtuigd van haar mogelijkheden, dat hun kind meer is dan een ‘fysiek probleem’. Dat meisje heeft nu een gedichtenboek geschreven. Super toch?!

Bouw van het bejaardenhuis
Het jaar van de bouw van het fonkelnieuwe bejaardenhuis was voor mij een inspannende periode. De samenwerking en stroomlijning tussen verschillende partijen en de bouwbegeleiding kostte me veel energie. Lachend fantaseerden we vroeger over een bejaardenhuis op de heuvel, maar het staat er nu echt en evenaart West-Europese bejaardenhuizen.

Marle en (1)Toekomstplaatje
Mijn toekomstbeeld is niet duidelijk voor mij. Ik heb een moeder van 83 jaar, die alleen thuis is en ik wil er voor haar zijn als ze mij nodig heeft. God weet het en ik probeer me daar geen zorgen over te maken. Het bejaardenhuis zit vol en momenteel richt ik mijn aandacht op de zorg voor hen én de bouw van een nieuwe vleugel aan het bejaardenhuis om de capaciteit te verdubbelen, want dat is hard nodig.

Marleens boodschap voor toekomstige zendelingen/ontwikkelingswerkers:
Mijn grootste fout is geweest dat ik te veel wil doen en niet afhankelijk ben van God die mij gezonden heeft. Als je de persoonlijke verhalen van veel Albanezen hoort is je eerste reactie om in oplossingen te denken. Daarom drie adviezen: 1) Laat je echter door God leiden in alle situaties; Wat moet je aanpakken en wat niet, 2) luister niet naar wat iedereen zegt wat je moet doen en 3) laat je niet vangen door ‘urgentie’.

Als je mensen in Korca vraagt wie Goni is dan zullen ze je antwoorden: ‘Een gekke vrouw die vaak op straat liep, verkleed als clown of met ontbloot bovenlichaam.’ Een vrouw die door de kinderen en mannen achterna werd gezeten. Een vrouw die regelmatig bekogeld werd met stenen en stokken.

Vroeger was Goni (1947) kok bij een lagere school. Toen scheen het leven haar tegemoet. Een dramatische wending kwam toen haar man haar ‘verruilde’ voor een ander. De reden: ze kon geen kinderen krijgen. Daarnaast nam hij de hele inboedel mee en op support van de familie hoefde ze niet te rekenen.

Weggepest
De Kenedi Foundation kent haar al lang en helpt waar mogelijk. Verschillende keren werd haar huis schoongemaakt, opgeknapt en aangekleed, ondanks dat ze geen water en elektriciteit had. Toch werd ze telkens weer gepest; er werd diverse keren ingebroken, ze gooiden haar ruiten in en met oud en nieuw werd er vuurwerk het huis in gegooid.

Medicatie
Al jaren krijgt ze van de Kenedi Foundation warme maaltijden. De maaltijd service werd enige tijd onderbroken omdat ze geen eten meer wilde en het eten aan de kat gaf. Waarschijnlijk had ze door dat op verzoek er medicijnen door haar voeding zaten. Vanuit de Albanese overheid kreeg ze vervolgens via injecties haar medicijnen, maar dit verslechterde de situatie.

Goni cleanupHartbreaking
In januari 2015 wilden we op bezoek komen en maaltijden geven. Wat we aantroffen was een ondervoede Goni, Gebonden aan bed was ze totaal verlaten. Buiten was het bitterkoud vanwege de strenge winter, maar binnen ook, omdat haar ramen waren ingegooid door kinderen. Ze had geen vuur of kachel aan. Totaal verlaten, totaal ontredderd, een hartbrekende situatie.

Grote puinhoop
Haar woning was één grote puinhoop. Het lag vol met bedorven voedsel en het stonk verschrikkelijk, ook omdat Goni niet meer naar het wc ging. Vanwege de kou had ze heel veel lagen kleren aan. Ze lag in haar eigen uitwerpselen en doorligwonden begonnen zich te vormen.

Onhoudbare situatie
We besloten dat dit niet langer kon. Op 16 februari ging ze mee naar het bejaardenhuis om te douchen en schone kleren te krijgen. Je zag dat dat haar erg goed deed. Het personeel ondervond dat ze zich niet langer kon verzorgen, laat staan naar het toilet te gaan. Het verzorgende team besloot om Goni in Vila Kenedi op te nemen en verwachtten dat medebewoners negatief op haar zouden reageren vanwege haar reputatie…

Goni weddingEen ander mens
Het tegendeel blijkt waar: Goni eet en slaapt goed, krijgt haar krachten terug, slaapt veel en herwint het vertrouwen in mensen, welke haar veel kwaad hebben aangedaan. Ze is een totaal andere vrouw, kijkt helder uit haar ogen en durft weer te lachen. Ook haar huisgenoten zijn aardig tegen haar.

Het wonder geschiedt
Het is een groot wonder. De mensen van de ‘geestelijke gezondheidzorg’ konden niet geloven dat Goni al zover hersteld is. Haar metamorfose cq het wonder komt doordat we haar liefde en rust geven en met respect behandelen zodat ze haar menswaardigheid terugkrijgt. Het verzorgend team is God zo dankbaar dat in het bejaardenhuis plek is voor mensen zoals Goni. Dat ze hen Gods liefde mogen tonen en dat Goni mag weten dat ze geliefd is. Soli deo gloria.

De 28e bewoner van het bejaardenhuis is gisteren verwelkomd. De 85-jarige Evdoksia woonde in Përmit, maar is in Korcë geboren. Haar kinderen kunnen vanwege omstandigheden niet voor haar zorgen en zelf heeft ze verzorging nodig.

20150630 Evdo nieuwe bewoonsterBijzonder is dat Evdoksia (met hoofddoek) nu na lange tijd weer in Korce woont. De eerste nacht heeft ze goed geslapen en we hopen dat ze een goede tijd heeft in het bejaardenhuis. Met haar komst zijn alle beschikbare plekken in het bejaardenhuis bezet. Het bejaardenhuis wil dan ook graag uitbreiden.

 

123