Hulp aan vluchtelingen

 
 
Laat ze weer lachen

Laat ze weer lachen

Toen Macedonie FYROM en Bulgarije de grenzen sloten voor enorme vluchtelingenstroom richting het ‘Westen’, strandden honderd- duizenden mensen in Griekenland. Ze konden niet verder, maar er was ook geen weg meer terug. Eén van de vrijwilligers, Luciena Topi, actief lid van de Kennedy Gemeente in Korçë, doet haar verhaal:

Rugzak

Klaar voor nieuwe schooljaar

“In december 2015 zijn we begonnen te werken met de vluchtelingen in Griekenland. Met uitzondering van enkele weken in de zomer, dat wij onze eigen jeugdkampen hadden, zijn we elke week met teams van ongeveer 10 werkers in de kampen geweest.

We deden vrijwilligerswerk in de ochtend zoals het verpakken van voedsel en daarna verspreiden.

Keukenploeg en pose

Keukenploeg en pose

Ook hebben we geholpen met het schoonmaken en met schilderen. ’s Middags hadden we feest met de kinderen. Het was zwaar maar ook zeer effectief, omdat we er elke week waren. Het bleek een goede manier om contact te maken tijdens de wedstrijden. We speelden met hen, ook al begrepen we de taal niet. Toen de mensen ons eenmaal leerden kennen werden we door een aantal van hen in hun tenten uitgenodigd voor een maaltijd. Met degenen die we verstonden konden we een relatie aangaan, hen bemoedigen en zelfs duidelijk maken waarom we dit deden. Mensen begrepen dat het de liefde van Christus is die ons drijft. Op een gegeven moment droegen ze zelfs een spandoek: please Church, help us! Een deel van de vrijwilligers houdt nog contact met mensen uit in het kamp via internet.

 

Vriendinnen van Luciena

Vriendinnen van Luciena

Het was een voorrecht om dit te mogen doen en hun tot steun te zijn.”

Comments are closed.