Zendelinge twintig jaar actief in Albanië

 
 

In augustus 1995 verruilde Marleen van de Voorde haar België voor Albanië. Nu, twintig jaar later, blikt ze terug op de haar tijd in Albanië. Ze maakte veel hoogte- en dieptepunten mee en haar Godsvertrouwen gaf haar kracht om vol te houden en door te gaan. Een interview met een bevlogen persoon.

Zo typeert de 55 jarige Marleen zichzelf: ‘Ik ben een gedreven persoon en werk vaak naar een doel toe. Toen ik klein was wilde ik verpleegkundige worden, daar kon niemand mij vanaf brengen. Net als later, toen ik graag de zending in wilde gaan. Met dat in mijn achterhoofd koos ik voor een brede medische opleiding, zodat ik die later kon gebruiken. Uiteindelijk opende God diverse deuren, zodat ik kon gaan.

Medische kennis delen
Via Bijbelsmokkelwerk kwam ik in contact met de organisatie Dorcas, die mij graag wilde inzetten bij een pilotproject om les te geven aan dorps-verpleegkundigen rondom de Oost-Albanese stad Korce. Het inburgeren en het lesgeven ging mij goed af, maar dat de verpleegkundigen het ook in praktijk brachten was een stuk weerbarstiger, mede doordat mijn visie op wijkverpleegkunde volgens de Albanese overheid niet paste in hun takenpakket. Het vervolg was dat ik via een verpleegstersschool aan de nieuwe generatie les kon geven. Dat heb ik gedaan totdat in 1997 de anarchie uitbrak en bendes het land regeerden. Uiteindelijk heb ik in 2000 zelf een thuiszorg systeem opgezet voor chronisch zieken en gehandicapten en heb ik zelf het personeel toegerust met onderwijs via de Kenedy Foundation. Een Albanese Evangelische ontwikkelingshulp organisatie, waarmee ik nu nog steeds werk.

20150809 Marleen

Marleen tijdens een dienst ter gelegenheid van haar 20-jarig jubileum

Twintig gedachten over Marleen van haar directe collega’s:
altijd geroepen, behulpzaam, betrouwbaar, makkelijk in de omgang, fantastisch, ziet grenzen niet als hindernis, harde werker, werkt met hele hart, Jezus volger, kan harde dingen zeggen met een glimlach, soms gedreven, klein beetje angst, liefdevol, onvervangbaar, single, sterk en bewogen, heeft visie zonder vrees, Vlaamse Albanees, zoekt wat recht is en toch barmhartig en zorgzaam.

Bijna opgegeven
Aan het einde van de vorige eeuw probeerde ik veel op te starten, maar er kwam weinig van de grond en ik voelde me alleen. Mijn idealen leken onbereikbaar. Ik zat in een moeilijke periode en ben er zes maanden tussenuit geweest. Eigenlijk wilde ik het bijltje erbij neergooien, tenzij ik kon werken met de support van een lokale kerk en ik kon werken met christen- verpleegkundigen. Ik wilde geen compromissen sluiten en God voorzag: er ‘vielen zomaar drie verpleegkundigen uit de lucht’. Ik ging het nieuwe millennium in met vernieuwde energie, God zij dank!

“Er vielen zomaar drie verpleegkundigen uit de lucht”

Veel stretchen
De twintig jaar dat ik hier werk was een tijd van heel veel leren en ‘stretchen’. Dat betekent dat je vaak verwachtingen moet bijstellen omdat het anders verloopt. Ik had nooit verwacht dat ik leiding zou geven, omdat ik veel meer een hands-on-mentaliteit heb. Een fundament waarop je verder kan bouwen is hier amper. En de basis die er is, is heel krom. Ik zit hier twintig jaar, maar ik snap soms dingen nog steeds niet. Soms ben ik ook een beetje naïef. Als buitenlander weet je het nooit, communicatie gaat soms verscholen achter verhuld taalgebruik en dat maakt het werk en wonen hier soms best lastig.

“Een fundament waarop je verder kan bouwen is hier in Albanië amper”

Geloof geeft kracht
Mijn geloof in God heeft mij vaak richting gegeven als ik op kruispunten stond. Ik heb de kracht van Bijbelse woorden ervaren en de Here Jezus is hier veel meer voor mij gaan leven. Op het zendingsveld ben je afhankelijker van God. Ik zou al tien keer dood zijn geweest als God mij niet beschermd had. Soms is het net als Petrus die uit de boot stapte om naar Jezus te lopen. Dan weet je dat je naar Hem moet kijken of je verdrinkt. God overziet het grote geheel en er zijn veel wonderen gebeurd.

“Ik zou al tien keer dood zijn geweest als God mij niet beschermd had.”

Fundamentele principes
Hoewel ik me snel thuis voelde in Albanië, was het ook een grote uitdaging en aan het begin erg primitief: twee keer per dag toegang tot stromend water, veel stroomuitval, in de winter alleen maar prei… Ik had verwacht dat, na de val van het communisme, het land economisch veel sneller zou veranderen. Door de jaren heen heb ik gemerkt dat veranderingen langzaam gaan, doordat ze fundamenteler, dieper liggen door de geschiedenis, economie en de afwezigheid van God tijdens het communisme. Roemenië is bijvoorbeeld veel toegankelijker voor economische groei.

Een bedankplaquette kreeg Marleen uitgereikt van directeur Ian Loring

Een bedankplaquette kreeg Marleen uitgereikt van directeur Ian Loring

Overtuigen
Een pareltje van het werk is een zestienjarig gehandicapt meisje dat heel erg is vooruitgegaan. Toen heb ik de (groot)ouders na lang aandringen overtuigd van haar mogelijkheden, dat hun kind meer is dan een ‘fysiek probleem’. Dat meisje heeft nu een gedichtenboek geschreven. Super toch?!

Bouw van het bejaardenhuis
Het jaar van de bouw van het fonkelnieuwe bejaardenhuis was voor mij een inspannende periode. De samenwerking en stroomlijning tussen verschillende partijen en de bouwbegeleiding kostte me veel energie. Lachend fantaseerden we vroeger over een bejaardenhuis op de heuvel, maar het staat er nu echt en evenaart West-Europese bejaardenhuizen.

Marle en (1)Toekomstplaatje
Mijn toekomstbeeld is niet duidelijk voor mij. Ik heb een moeder van 83 jaar, die alleen thuis is en ik wil er voor haar zijn als ze mij nodig heeft. God weet het en ik probeer me daar geen zorgen over te maken. Het bejaardenhuis zit vol en momenteel richt ik mijn aandacht op de zorg voor hen én de bouw van een nieuwe vleugel aan het bejaardenhuis om de capaciteit te verdubbelen, want dat is hard nodig.

Marleens boodschap voor toekomstige zendelingen/ontwikkelingswerkers:
Mijn grootste fout is geweest dat ik te veel wil doen en niet afhankelijk ben van God die mij gezonden heeft. Als je de persoonlijke verhalen van veel Albanezen hoort is je eerste reactie om in oplossingen te denken. Daarom drie adviezen: 1) Laat je echter door God leiden in alle situaties; Wat moet je aanpakken en wat niet, 2) luister niet naar wat iedereen zegt wat je moet doen en 3) laat je niet vangen door ‘urgentie’.

1 Comment
  • marja sonneveld |

    lieve Marleen
    gefeliciteerd dat je al 20 jaar deze bijzondere roeping mag volbrengen in albanie!met zoveel passie ,liefde en zorg!niet altyd makkelijk,maar in geloof en vertrouwen kreeg je kracht en ook mensen om je te ondersteunen!dankbaar dat ook wij je hebben ontmoet en van je passie en liefde mochten horen maar ook zien oa in prachtige bejaardehuis,waar vele mensen een warm en liefdevol thuis mogen ervaren!ik dank je voor al de zegeningen die je mocht verspreiden en ook velen het vak leren zodat de zorg doorgaat!en bid je Gods onmisbare kracht ,steun,en wijsheid toe!liefs marja sonneveld maasdijk